| วีรวรรณ's profilenokJeJ*u*ngPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 07 กินไม่ได้ ไม่ได้นอนโทษที
คราวที่แล้วใช้คำหยาบคาย แบบว่าจิตหลุดไปนิ้ดดดนึง(เหรอวะ) ตอนนี้สติเริ่มกลับเข้าที่มาบ้าง มาทำงานแล้วประสาท ก็ไม่ค่อยอยากทำมันหรอกว่ะงาน หนูจะไปเป็นดารา
ล้อเล่น
เมื่อกี้ออกไปแบงค์มาเลยได้ออกไปข้างนอกแวบนึง ก็ดีได้ไปพักผ่อนสมอง ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร รู้สึกลุกไม่เคยไหวเลย แต่นะเรานอนต่อไม่ได้ เลยไม่เคยมาทำงานสาย ของเราไม่มีคำว่าสาย เพราะสายนั่นคือมาไม่ได้ เพราะอยู่บ้านนอก ไกลมาก มีแค่คำว่ามา กับ ไม่มา เพราะเวลาถูกอาเรนจ์ไว้ดีแล้ว นอนต่อแม้แต่แค่ห้านาทีก็ไม่ทัน นี่ขนาดปรับมาตื่นตีสี่สี่สิบแล้วนะเนี่ย .............. มันฝรั่งเลย์ก็กินไม่ได้ด้วย ที่หมอบอกห้ามกินของมัน เราก็นึกว่าต้องมันมากๆ อย่างพะโล้ หมูหวานไรงี้ แต่จากการกินเลย์เมื่อวานแล้วมีอาการทันที บ่งบอกว่าแค่ "มันฝรั่งทอด" ก็กินไม่ได้ ชีวิต July 30 Sick+กฎแห่งกรรมช่วงนี้เซ็งกะชีวิตการทำงานมาก เนื่องจากสุขภาพไม่ค่อยเอื้ออำนวยให้ทำงาน
การกินก็ลำบากมาก หมอห้ามกิน อาหารรสจัด เผ็ด เค็มจัด อาหารมัน น้ำอัดลม ชา และ กาแฟ และต้องกินยาแก้กระเพาะกะแก้เครียดด้วย กินยาแก้เครียดไม่ให้น้ำย่อยมันหลั่งออกมา เราสังเกตถ้าเครียดจะปวดท้อง มีผลมากเหมือนกัน ไข้ก็เป็น หลังจากที่ไปส่องกล้องกลับมา ก็เป็นไข้ตลอด ทั้งแต่วันเสาร์จนถึงวันนี้(พุธแล้วว้อย)
เป็นไข้แล้วก็มึน แล้วก็ฟังภาษาญี่ปุ่นก็ไม่รู้เรื่องกว่าเดิม โอ๊ย ไอ้หน้ามึน ยาแก้ไข้เราไม่กิน เราเกลียดพารา และกลัวตับอักเสบ กินยากระเพาะก็บีบตับพอละ เฮ้อ ชีวิต .... ตอนนี้เราคิดโครงการใหม่ขึ้นมา นั่นคือเราจะถือศีลห้า เป็นช่วงเวลาสั้นๆ หนึ่งสัปดาห์ ถามว่าทำไมถึงคิดขึ้นมา เพราะปกติเราเป็นคนที่นอกศีลที่สุดทั้งที่บ้านและที่บริษัท ชอบโกหก ไม่มีเหตุผลก็โกหก ชอบพูดไร้สาระ ข้อสามก็ใช่ย่อย เนื้อสัตว์ก็กินเยอะ เหตุผลก็คือเพราะเราเริ่มปลงได้ จากเหตุการณ์หนึ่งที่เรียกว่า"กฎแห่งกรรม" ที่คุณไม่จำเป็นต้องรอถึงชาติหน้า เพราะผ่านเฟดเอกซ์มาที่ชาตินี้เลย มีเหตุการณ์ ที่เราเห็นชัดๆว่าเป็นกฎแห่งกรรมปรากฎขึ้นใกล้ตัว ว่าใครทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น จึงอยากทำให้ตัวเองให้ดีขึ้น ไม่ต้องวนกลับมาใช้กรรมในเรื่องไม่ดีที่ทำไปแล้วอีก .... สำหรับรายละเอียดนั้นคงไม่ลง เพราะคิดว่ามันไม่ค่อยดีที่จะลง ขอเก็บไว้เป็นอุทาหรณ์เตือนใจตัวเองคนเดียวก็แล้วกัน เรื่องอย่างนี้ไม่เจอกับตัวไม่เชื่อจริงๆ .... July 28 กระเพาะอักเสบไปส่องดูกระเพาะและดูโอดีนัมมาแล้ววุ้ย
น่ากลัวน้อยกว่าที่คิดนิโหน่ยว่ะ เพราะว่าพอวางยาสักแปปก็สลบไป แต่ก่อนสลบไม่รู้ใครยัดอะไรเข้ามาในปาก เจ็บชิบเลย เรามาสันนิษฐานทีหลังว่ามันน่าจะเป็นที่ค้ำปาก ให้ยัดกล้องเข้าไปได้ อะนะ เพราะถ้าไม่มีอันนั้น ปากก็หุบพอดีดิ ยิ่งไม่รู้ตัวอยู่ด้วย ดีว่ะ ประสบการณ์ชีวิต ก่อนหน้านั้น ฟอร์มฟรายเดย์ไนท์สิตูเอชันทำให้กำลังใจเราหมดสิ้นเลย เดินคอตกเข้าโรงพยาบาล อาการอย่างอื่นก็แย่ อาการกระเพาะก็แย่ สรุปจากผลการตรวจว่า เป็นกระเพาะอักเสบแล้วก็แผลถลอกในกระเพาะ ต้องรักษาตัว กินยา อีกนานนนนน ใคร..ทำของใส่กรู ...................................................................................... เดี๋ยวนี้นอนหลับไม่ค่อยสบายเลย ขนาดกินยาแก้เครียดก่อนนอนยังนอนไม่ค่อยจะหลับ เมื่อวานนอนกลิ้งหนึ่งชั่วโมงก่อนหลับ สาบานได้กินยาแล้ว ออกฤทธิ์ช้าไปนิดป่าววะ ...................................................................................... เออ เมื่อวานไปเที่ยวกับเพื่อนมา ไม่เจียมกะลาหัวเลย ออก รพ มานอนถึงหกโมงวันเสาร์ ฤทธิ์ยานอนหลับคะ นอนแม่งทั้งงงงงวัน กินข้าวนอนต่อ ตื่นมาวันอาทิตย์ไปดูหนังต่อได้ แบตแมนว่ะ โคดเท่ห์ ชอบว่ะ อย่าให้เจอนะ ถ้าเจอจะบอก"รัก"เลย ฮ่าๆๆๆ พร่ำเพร้อเข้าไป แบทแมนแอนด์โรบิน ภาคนี้โรบินไม่มี มีแต่แบทแมน ภาคนี้กล้าได้กล้าเสียมาก หนังนานด้วย เราชอบ แต่ชอบเฉพาะตอนเป็นแบทแมนนะ ตอนเป็นบิสสิเนสแมนไม่ชอบ เราว่าดูแก่ไปนิ้ดสส์ ฮ่าๆๆ และแล้วพอกลับบ้าน กรูท้องเสียยยยยยยยยยยยยยยย สันนิษฐานว่าเป็นเพราะไอศกรีมสะเวนเซ่นรสมะนาว เปรี้ยวหวาน อร่อยถึงใจ เป็นไรที่ชีวิตวุ่นวายมากเลย ไม่อยากทำงานเลยว่ะ (ซะงั้น) +++++++++++++++++++++++++ July 22 My สุขภาพในที่ทำงานย้ายที่นั่งแล้วตังแต่วันนี้เป็นต้นไป
ย้ายไปแล้วก็ย้ายกลับ .... สุขภาพช่วงนี้ดีขึ้น มีผิดปกติบ้างแต่ก็ไม่มาก เมื่อกี้เราก็โทรหาหมอกะจะปรึกษาเรื่องแพ้ยา แต่หมอไม่ว่าง เออ คือ ว่างแล้วว่ะ ไปคุยมาแล้ว หมอโทรมา หมอโรงบาลนี้โคดใจดีเลย ทำให้อยากไปโรงบาล ทุกวันๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่ไปทุกวันไม่ไหว ค่าแท๊กซี่คงเล่นกรูตายก่อน จากการคุยกับหมอสงสัยเราแพ้ยา............จริงๆด้วย(ขอละไว้ กลัวถูกวางยา ศัตรูเยอะค่ะ) อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่พรุ่งนี้เราต้องกินยาตัวที่เหลือทั้งหมด ไม่อยากกินเลย เราว่าเราอาการเริ่มดีขึ้นแล้วนะ อยากเลิกกินยาไปเลยอะ ได้ปะ กินมาทั้งชีวิตละ พอสักทีเหอะ ... เรื่องกระเพาะจัดการได้เมื่อไหร่ ขอจัดการฟันคุดต่อเลย แล้วไปเรื่องตาต่อ ปัญหามากจริงๆเลยเรื่องสุขภาพเนี่ย บางทีก็เบื่อตัวเองเหมือนกัน บางวันถึงกับอยากตาย โอ๊ยทำไมมันปวดท้องแบบนี้ ตาก็มองไม่เห็น กินข้าวไม่ได้ปวดฟันคุด รักคุดไม่พอ ฟันยังคุดอีก เวรจริงๆ ... ここに座って超寂しいよ！ July 14 ยังคงงงตอนนี้ยังงงกับตัวเองมาก
เอาอะไรแน่นอนไม่ได้ ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว
แต่เราก็กำลังตั้งใจอ่านภาษาอังกฤษอยู่ ไว้เผื่อว่าอาจจะต้องใช้ในอนาคต
เหนื่อยมาก เมื่อเช้าเดินทางมาทำงานก็เกือบมาไม่ไหว ต้องใช้แรงทั้งกายและใจมากทีเดียว
ที่จะหอบหิ้ว ทนุถนอมสังขารให้มาถึงนี่ คืออาจเป็นเพราะอีโน๊ตบุ้คมานหนักด้วยแหละ
เล่นเอาเกือบหมดแรงข้าวต้มเลย
....
วันนี้ตั้งแต่เช้ากระเพาะยังไม่มีอาการ
เมือนคนไม่เป็นอะไรเลยว่ะ
ขอให้โชคดี
เมนส์มาแล้วเสาร์นี้ กรูจะไปผ่าฟันคุดอีกซี่ได้มั้ยวะนี่ ไม่ไหวละ
August 14 คนเดียวที่ไม่มีดาร์ลิ้ง...(กูไง)เมื่อวานไปเที่ยวกับเพื่อนๆ มา
มีวี+นพ+นุจเรศ+พงษ์+โก้ สนุกมากเลย เราได้กินเอมเคด้วย แต่ความอิ่มแค่เลเวล 4 (ปกติเต็ม 5 เลเวล) ก็เพื่อนๆทำท่าจะหยุดกินละ ให้เรากินต่อคนเดียวมันก็กระไร เสียเงินคนละประมาณ 170 (เยอะนะ กินได้แค่ เลเวล 4 แต่เสีย 170 เราเคยกินเลเวล 5 130) นั่นก็หมายถึงเอมเคมานแพงขึ้น วัยรุ่นตอนปลายเซ็งเลย ................. พงษ์พาดาร์ลิ่งมาด้วย แต่ขอโทษไม่ได้อยู่ด้วยกัน เพราะเพื่อนๆไม่มีใครรู้ว่า ฮีจะพาดาร์ลิ่งมาด้วย ก็จองตั๋วหนังไป 6 ใบพอดีที่ติดกันแล้วก็มีคนอื่นขนาบ ดาร์ลิ่งไม่ม่ที่นั่ง เลยต้องนำดาร์ลิ่งส่งกลับบ้าน ตอนพงษ์พาดาร์ลิ่งส่งกลับบ้าน ก็มีการถ่ายรูปปาปากันไว้ ถ้าเพื่อนๆมีบุญจริง ก็จะได้เห็น ภาพปาปาลงในเวบบอร์ดห้อง แต่ถ้าบุญไม่มี กรรมมาบังก็อด 5555+ ดาร์ลิ่งของพงษ์ดูแล้ววัยน่าจะต่ำกว่าพวกเรา ดูจากการแต่งตัวและหน้าตายังเด็กอยู่ .............. เนื่องจากเสียตังค์เยอะ ก็เลยอารมณ์เสียตอนจะกลับบ้านนอก พลางนึกในใจว่า เงินที่มีอยู่ตอนนี้ ..(ไม่บอกดีกว่า)........เฮ้อออออ แถมมารถติดหนักมาก เพราะทุกคนก็แห่กลับบ้านนอกกันหมด เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายมากๆ มีเรื่องแปลกอีกเรื่อง เรากลับบ้านนอกถึงแล้วก็มาซื้อข้าวกิน เป็นครั้งแรกในรอบ 4 เดือนที่เราทานข้าว เย็นหมด ปกติจะเหลือ เพราะเหงา ทานข้าวไม่หมดตลอดเวลา (ก็บอกแล้วว่าเอมเคมันแค่เลเวล 4) ดีๆ อยากอ่านหนังสือจัง August 09 LevEl ~1!!! ช่วงนี้เป็นช่วงที่เคว้งคว้างมาก เราลาออกจากงานแล้ว แต่ตอนนี้ยังไปทำงานอยู่ ต้องทำถึงวันที่ 31 เลยอยู่ช่วงโค้งสุดท้าย ต้องเคลียร์งาน ก็เลยเหนื่อยพอสมควร สังเกตได้จากภูมิแพ้ที่มีอาการกำเริบรุนแรงหน่อย ถ้าพักผ่อนไม่เพียงพอมันจะขึ้น เราก็เกาๆๆๆๆ เอา แล้วเราก็ตัวร้อนทุกวันด้วย เหมือนจะติดไข้หวัดพี่ที่ทำงานมารึเปล่าไม่รู้ หัวเราะทีหน้าชาหมด แต่ไม่กินยา ช่างมัน เราไม่ชอบกินยา แล้วก็ผอมลงด้วย ช่วงนี้เราคิดมากไปหน่อย สอบหลายตัว คิดมากเรื่องเดิมวนไปวนมา ... เดือนนี้เราใส่คอนแทคสีเขียวล่ะ พี่ที่ทำงานเค้าทักว่าตาเหมือนแมวเหอๆ ปกติไม่ต้องใส่ตามันก็เหมือนแมว อยู่แล้วล่ะ มีแต่คนทัก อย่างไรก็ดีสีน้ำตาลสวยกว่าเลยเหอะ ... เออ เราซื้อใบสมัครวัดระดับมาละ คราวนี้สอบระดับ 1 ตื่นเต้นๆ ปีนี้ไปซื้อกับทราย เราไม่ผ่านแน่เลยว่ะปีนี้ คงต้องพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก ฮ่าๆ คราวที่แล้วสงสัยผ่านระดับ2เพราะได้ไปซื้อใบสมัครกับบางคนอะนะ แต่คราวนี้ไม่ได้ไปละ... ทรายก็ดูดีเหมือนเดิมดูผิวดี มิน่าน้องชายถึงหล่อ(เกี่ยวไร) โอ๊ยคิดถึงน้องชายทรายจริงๆ หล่อชิบหาย ช่วงนี้เราคุยกับทรายบ่อย จูเนียร์รีเทริ์นแล้วจ้า คาเมะจิน มาแค่2คนเองนะ ดีแล้วววว ให้มันรีเทริ์นมาเหอะ ถ้าเราไม่มีจูเนียร์เราก็ไม่เหลืออะไรล่ะ ดงบังเราก็เริ่มแผ่วๆละ เป็นเพราะเราฟังเกาหลีไม่ออกรึเปล่าหว่า ไม่หรอก จริงๆเราก็ชอบแจจุงกะมิกกี้แหละ เพราะสิ้นปีนี้เตรียมใจละ ตั้งใจจะซื้อตั๋วคอนเสริ์ตแพงสุด ฮ่าๆๆ (สาบานได้ นี่แผ่วของมัน) ... อยากไปเมืองนอก ไม่อยากไปต่างจังหวัด มันไม่ปลอดภัยอะ หมู่นี้เรายิ่งอ่อนแออยู่ด้วย July 21 sPoiL กันจริงวุ้ย !!!แฮรี่ เล่ม 7 ออกแล้วสินะ
อ่านข่าวจากเวบเอมเอสเอน(อินเตอร์ไม๊ ฮ่าๆๆ) บอกว่าที่อังกฤษเค้าเข้าคิวรอกันล่วงหน้า 1 วันเลย เราเองก็อยากอ่านมาก อยากอ่านเองว้อย แต่วันนี้เข้าเนตทีไรเจอสปอยเรื่องแฮรี่ตลอด อ่านสปอยไปคนละบรรทัดสองบรรทัด จนเริ่มๆจะรู้เรื่องแล้วเนี่ย จะฆ่ากันเหรอไงวะ โฮๆๆๆ ขอกูเสียตังค์ซื้ออ่านเองได้ม้ายยยยย ... เราเรียนอย่างหนักเลยช่วงนี้ เรียนเองค่ะ อ่านเอง ทั้งญี่ปุ่น อังกฤษ(จะสอบโทอิค) และเกาหลี(มาได้ไงวะเนี่ย) ใช้ชีวิตอย่างสงบ ไม่ได้ยุ่งวุ่นวายกับใครเลย แม้แต่ครอบครัวก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ แต่วันนี้ก็วางแผนจะกลับบ้านนะ ...อะนะคะ เพื่ออนาคตค่ะ อยากเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ค่ะ เหอๆ July 06 life..โฮย เหนื่อยมากเลย ไม่ชอบงานเอกสารเลยเหอะ จริงๆนะ
เซ็งว่ะ เบื่อ แล้วต่อไปชีวิตกูจะไปทางไหนดีวะเนี่ย โฮๆๆๆๆ ที่วางแผนไว้ว่าจะอยู่ให้ครบปี แต่ท่าทางจะ... ในเรื่องการทำงาน เราพยายามอย่างมากเลยตอนนี้ หน้าตาเหมือนไม่เป็นอะไร แต่จิตใจ...อดทนอย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้ได้ยินใครสักคนพูดว่า ใครที่ทำงานที่ไม่ชอบให้ทำใจให้สนุกกับมัน ชอบมันให้ได้ งั้นให้คุณเลือก คุณรักแฟนคุณ แต่คุณต้องแต่งงานกับวีรวรรณ เพราะเธอช่างแสนดี และจะช่วยดัน อนาคตคุณให้สูงขึ้นได้ คุณจะเลือกวีรวรรณตลอดไปไหม แน่นอน..คุณต้องเลือกแฟนคุณแน่นอนสิ เราก็เหมือนกัน ก็คงไม่เลือกวีรวรรณเหมือนกันแหละ(หมายถึงในกรณีนี้นะ 555+) ก็ต้องเลือกสิ่ง(งานและอื่นๆ)ที่ตัวเองชอบเป็นอันดับหนึ่ง ... เมื่อวานกลับมาถึงที่นี่เร็ว ก็ดีนะ มีเวลาเยอะ เราก็เลยอ่านหนังสือสอบระดับ 1 ได้ซะที ดองมานานซะ วันนี้อ่านไป10หน้าได้มั้ง เยอะนะ10หน้า ใครคิดว่าน้อยลองเอาไปอ่านดูเองละกัน แค่บรรทัดนึงก็ทรมานละเนี่ย ตอนนี้เรามีโครงการจัดห้องใหม่ แต่ท่าทางต้องใช้ตังค์ กำลังคิดอยู่ว่าจะเอาธีมอะไร มีแววว่าจะได้ธีม สไปเดอร์แมน ชอบมาก โคดเท่ห์ แต่ถ้าพี่ที่บริษัทมาเห็นนี่อายตายชักเลยเหอะ อายุเท่าไหรแล้ววะเนี่ย ดันใช้ผ้าปูที่นอนลายสไปเดอร์แมน แล้วจะหลับลงไหม อาจจะฝันเห็นตัวเองเป็น มารี เจน(นางเอก) ก็ได้ น่าอิจฉาจริงได้จุ๊บสไปเดอร์แมน ยังไงก็คงต้องคิดดูก่อน ข้อดีของชีวิตตอนนี้คือ ตอนนี้เรารู้สึกผูกพันกับห้องที่นี่มากขึ้นนะ ตอนอยู่บ้านเราเพ้อให้ป๊าฟังว่า "แล้วป่านนี้บ้านหนูจะเป็นไงมั่งเนี่ย ไม่มีใครไปนอนเลย..." 555+ คือบ้านเราสะอาดไง ช่วงนี้เราทำความสะอาดบ่อย พยายามไม่ให้มีฝุ่น ไม่ใช่ไร กะทำภูมิแพ้ให้หายแล้ว จะไปสมัครแอร์แค่นั้นเว้ย (ไม่มีใครรู้ แต่แอบซื้อหนังสืออังกฤษมาอ่านเพียบ) ... สองสามวันที่ผ่านมามีเรื่องไม่สบายใจ รู้สึกตัวเองเอ๋อไปเลย ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ ยิ่งกว่าเดอะเดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โร่ว เหอะๆ อิจิน วันเกิดแกนี่พ่นพิษใส่ชั้นทุกปีเลย คือนะ ไอ้วันที่ 4 ก.ค.ของทุกปี ต้องมีเรื่องที่ไม่ควรจะเกิด(เรื่องไม่ค่อยจะดี)เกิดกับเราตลอดเลย หรือว่าจินกะเรานี่คือไม่ใช่เนื้อคู่กันเนี่ย ฮ่าๆๆ อย่างไรก็ตามก็ก่อนพายุจะมา เราก็อยู่อย่างมีความสุข มาได้ตั้งเดือนกว่าๆละวะ คุ้มจะตายไป อยู่ดีๆก็จิตใจดีขึ้นมาได้ตั้งเดือนกว่าๆ ก่อนที่ตอนนี้จะ กลับมาเป็นแบบเดิมอีก...ไม่เป็นไร ช่างมันเราก็ชินละ เป็นมาหลายปีละ ตอนนี้เราสับสนตัวเองมาก ทุกอย่าง เรื่องงาน และเรื่องอื่นๆที่เหลือ ^^"
เฮ้ออออ July 04 ฮาแรงเมื่อวานได้การ์ดอวยพรจากฝ่ายเอชอาร์ด้วย ดีใจมากเลย แต่ไม่ได้ไปกินอะไรตอนเย็นเลยว่ะ สาบานได้ว่านี่วันเกิด
เหอะๆ ตอนแรกวางแผนไว้อย่างดิบดี เอ่อ ว่าถ้าไม่มีใครไปด้วยจะไปกิน..คนเดียว แต่ไปไปมามา ด้วยความที่เราไม่อยากไปนั่งกินคนเดียว มันเหงาใจเกินไป ไม่กินแ-ง่ เลยดีกว่า โฮๆๆๆ กินข้าวตลาดเหมื๊อนนนเดิมค่ะ ...
ตอนเย็นพี่นันท์พาไปรู้จักร้านเช่าการ์ตูนร้านใหม่ กะสมัครแต่ไม่เอาดีกว่า เป็นร้านเล็กๆที่ซึ่งมีการ์ตูนอ่านแล้วเกือบหมด แถมพอตเกตบุ๊คก็มีน้อยด้วย ช่วงหลังเราเน้นอ่านพ็อกเก็ตบุ๊คมากกว่า แต่ไม่ใช่เรื่องรักๆนะ อ่านแล้วมันแสลงใจ เราชอบอ่านเรื่องที่มันสะท้อนสังคม(เลว)ทั้งหลาย มันคลายเครียดดี อย่างเมื่อวานก็เหมือนกัน เช่าเรื่องนึงมา(โดย..แอคเคาน์ชาวบ้าน) โอยยย ขำมากอะ ไม่ไหวละ มันเกี่ยวกับแอร์โฮสเตสอะนะ โคดตีแผ่ด้านมืด อีคนอ่านก็ฮาไป ไปๆมาๆ กูดูนาฬิกาแล้วห้าทุ่มครึ่งก็ยังอ่านอยู่เลย ไม่ไหวนะ ได้ข่าวว่าพรุ่งนี้เย็น(หมายถึงวันนี้)ต้องกลับ กทม. อีก (วันที่ 5 ต้องไปจุฬาอะ ซ้อมรับปริญญาวันที่ 2) เลยต้องตัดใจวางมันลง ..แล้วนอน แต่อย่าหวังจะให้หลับโดยง่าย เพราะยังขำไม่เลิก เหอๆ อีเจ๊คนเขียนมันแรงมากง่ะ ฮ่าๆๆ ผมเราหยิกมากเลย หลังรับปริญญาจะไปซอยละ เพราะถ้าไม่ซอยผมเยอะมันจะยุ่งฟูอย่างแรงงง
ที่จริงจะซอยตั้งนานละ แต่มีเหตุผลพิเศษที่ทำให้ไม่ซอย อิอิ จะว่ากลับกรุงเทพคราวนี้เผลอๆ ได้ไปซื้อหนังสือของเจ๊คนนี้เล่มแรกมาอ่านแน่เลยเนี่ย คือนะที่อ่านมันเล่มสองไง เห็นแววเสียตังมารำไรรำไรละ ซ้อมเช้า แต่........ ตอนบ่ายกลับมาพักผ่อนบ้านนอกดีกว่า ไม่เอาอีกแล้วลัลลาอยู่กทม.แล้วกลับมาถึงบ้านเราตอนสี่ทุ่มครึ่งเนี่ย July 03 ขอบคุณนะ ไอเลิฟยูเมื่อวานนี้เริ่มงานแบบเหนื่อยน้อย
ชีวิตเราตอนนี้มีสองแบบ เหนื่อยมาก กับ เหนื่อยน้อย คงเป็นเพราะได้หยุดวันอาทิตย์ตั้งวันนึง วันนั้นนะ เราใช้ชีวิตแบบเหงาๆอยู่บ้านคนเดียว เพราะไม่มีใครปลุกก็เลยตื่นมาสิบเอ็ดโมงละ เราไม่เคยตื่นสายอย่างนี้มาเกือบปี ปกติไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหนเราก็ตื่น 9 โมงครึ่ง เลทสุดละ เราไปเดินที่ตลาดหลังจากตื่นนอน ได้ดีวีดีเรื่อง 300 มาเรื่องนึง พอมาดูแล้วชอบมาก ไม่เสียดายตังค์ร้อยนึงเลย ได้อะไรหลายๆอย่าง ที่สำคัญก็คือ อยากเป็นคนที่เข้มแข็งเหมือนกับเค้ามั่ง เฉพาะเรื่องใจก็พอ เพราะเรื่องตัวนี่คงต้อง ออกกำลังกายอีกเป็นสิบปี 555+ กว่าจะล่ำบึ้กแรมโบ้ขนาดนั้น ตอนเย็นเราไปซื้อการ์ตูน เราซื้อเพราะปกมันน่ารักดี มันเป็นพุดดิ้งแล้วก็มีตัวอ่ะ
ฮ่าๆๆ กลับมาอ่านแล้วน่ารักโคดดด ถ้าขวัญได้อ่านเราว่าขวัญต้องชอบแน่เลยเนี่ย ก็ขนาดเราเปิดมาหน้าแรก เห็นหน้ามันปุ๊บ ต้องร้องว่า "ฮึ้ยยยยย น่ารักจังงงงง" ชีวิตนี้เราไม่เคยชมตัวการ์ตูนเลยเราอยากจะบอก (ถึงเราจะชอบตัวคาแรกเตอร์หลายตัวก็เถอะ) เออ ตอนจ่ายตังค์ค่าการ์ตูน เราจ่ายแบงค์ห้าร้อย เค้าส่องแล้วส่องอีก กลัวจะเป็นแบงค์ปลอม เรายืนรออยู่เค้าก็ไม่ทอนซะที คือวันนั้นเราแต่งตัวไม่ค่อยดีอะนะ ชุดอยู่บ้านเรามันต่างกับชุด ไปทำงานอย่างสิ้นเชิง เฮ้อ คนเรา....มองกันแค่นี้แหละ เราก็แอบแค้นนะ ทำไมมาทำท่า ดูถูกเราแบบนี้ ชั้นน่ะเป๋าตุงนะยะ เงินเดือนพึ่งออก เชอะ!!! .......
วันนี้เป็นวันเกิดเรา เราตื่นมาก่อนนาฬิกาปลุกอีกเพราะเราปวดท้องเมนมากๆ แล้วก็กำลังหาชุดไปรีด あの人電話してくれ「誕生日おめでとうね」ってくれて..
ありがとうね＾＾ あたし超嬉しかった。今朝少し話しても大丈夫だ。 それだけで十分、君のことが好きですから ... June 30 จิน รีเทริ์นอย่างยิ่งใหญ่ไหน ใครบอกว่าจะไม่อัพสเปซ ไม่เอาดีกว่า ต่อไปนี้ชั้นจะเปิดเสปซเหมือนเดิมละ ช่วงนี้รู้สึกว่าจินรีเทริ์น คือรีเทริ์นแบบไม่รู้ตัว คือมาให้เห็นทีละนิดๆ แล้วแทรกซึม เข้าสู่ซีรีบรัม ได้ข่าวว่าจะเตรียมตัวอ่านหนังสือสอบ แต่ไม่ไหวละ คงต้องซื้อซีดีมาดูซัก 2 แผ่นก่อน ไม่งั้นคงไม่มีกำลังใจอ่านหนังสือแน่ haha แล้วโครงการภาษาเกาหลีชั้นคงต้องเริ่มต้นขึ้นซะที ไม่ไหวละ ซื้อมา 2 เดือนละ หนังสือ อ่านไปแค่ 10 หน้า แต่ดูท่าทางมันจาง่าย อย่างงี้ปีนึงก็น่าจะได้แล้วนะ(มั้ง) .......... เดี๋ยวนะ จินมันอ้วนไม๊นะ มันดูอวบอ้วนจริงๆ สงสัยที่อเมริกาคงเลี้ยงมาดี ฮ่าๆ
งานวันนี้เราไม่ค่อยได้ทำไรเลย ที่จริงควรจะมีงานกับพี่คนนึง แต่ดันลืมเอาชุดลงไลน์มา รีบ เมื่อเช้าฝนตก โชคดีไม่ได้นัดเค้าล่วงหน้า ไม่งั้นซวยเลยนะเนี่ย ..สัมภาษณ์เริ่มวันจันทร์ละกัน (ไม่อยากเล๊ย) June 21 Jokeโจ๊กมาก
ชีวิตเราช่วงนี้มันโจ๊กมากจริงๆ
มันชักจะโจ๊กเกินไปจนขำไม่ออกละ
เซ็งที่ใครจะพูดยังไงกับเราก็ได้เนี่ยแหละ
เราเป็นอะไรเหรอ? June 07 ไปละนะต่อไปนี้เราจะกลับไปอัพที่บล็อกญี่ปุ่นเหมือนเดิม เพราะใช้อันนี้เสี่ยงต่อการถูกคนที่ไม่อยากให้อ่านมาอ่าน
ใครมียูอาร์แอลที่นั่นก็เปิดไปดูได้เลยนะ ที่จริงเรากลับไปอัพที่นั่นมานานหลายวันแล้วล่ะ
ที่นี่จะเอาไว้แต่งฟิก ใครอยากอ่านก็มาอ่านละกัน |
|
|
